نوشته شده توسط امین عمرانی | موضوع: | لينک ثابت |

تاريخ: سه شنبه پنجم خرداد 1388 ساعت :10:53

خدایان کلکته

با سبیل کز کرده

توی جیب شلوارشان

که همه را از سیر تا پیاز شلغم آفریدند

مدام پک می زنند

به این سماق های طعم دار

ما که زنده ایم

خب

چه می شد اگر

گاوها ربات بودند

پیشانیمان هم دیگر گل نمی انداخت

***

ناگهان سکوت خفه شد

فیلم به عقب برگشت

باز متولد شدم

روی نیمکت پارکی

 که قرن ۲۱ است

و ۹ سال از آن گذشته

نوشته شده توسط امین عمرانی | موضوع: | لينک ثابت |

تاريخ: چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 ساعت :11:34

انتهای عمرمان

شاید به درازای تیر برق هم نکشد

چه برسد به اینکه

با پلیکانهای علاف

سفارشی

به اسمان هفتم برویم

فقط سینه خیز می توان

به زمین دو مترم رفت

حرف ها هم که همگی مخملی اند و

فقط می شود صورت را شست

اما اگر توی دلمان رعد و برقی نباشد

هیچ موشی نخواهد ترسید

و هیچ درختی نخواهد سوخت

کاش خدا این دست گندیده ی ما را

 کمی نمک می زد

***

چه می شد تیر برقها هم

مثل ان لوبیا میوه می دادند

اما این را می دانم که

وقتی نی گل کرد تیر برق هم میوه می دهد

 

نوشته شده توسط امین عمرانی | موضوع: | لينک ثابت |

تاريخ: جمعه دوازدهم بهمن 1386 ساعت :17:55

سلام.اين ديگه سلام آخره.ديگه دارم بارمو از اين خونه مي بندم ، از اين دنياي مجازي، از پيش همه ي عزيزاني كه به من لطف داشتن.من كمال تشكر رو دارم از شما  همراهانم اگر چه بعضي ها هم به ظن خودشون دوستم نبودند ولي اونا رو هميشه دوست حساب مي كردم .به هر حال ما ديگه رفتيم . خداحافظ همگي شما بزرگواران و اين خداحافظيه آخره

 

 

موي اين درختان كرماني

ديگر روي لبهاي  من آويزان نيستند

هر شب توي كوله پشتي اي كه

معلق است

روي ديوار تاريخ

سُر مي خورند روي گريه هاي من

اگر هزار بار

خام خام

دهانتان را باز كنيد شما را نمي خورم

توي اين خوابهاي سياه و سفيدم

باران همينطور دارد از اسيد مي بارد

روي درختي كه به من سيلي بازي زد

و من را توي خودم خنثي كرد

وقتي باد از برق سرم انرژي گرفت

فهميدم كه چرا موهايم كچلم كردند

 

نوشته شده توسط امین عمرانی | موضوع: | لينک ثابت |